ایرج ادیب‌زاده - شهرام ناظری از چهره‌های مهم حماسی آواز و موسیقی سنتی ایران، میهمان ویژه‏ برنامه‌های بهاری تئا‌تر شهر پاریس بود. ناظری در راه نوگرایی و پرداختن به اسطوره‏‌ها و پژوهش‏ در راه لحن‌های گمشده‏ آواز ایرانی، سرآمد همه‏ خوانندگان ‏معاصر است.

سارا روشن – "یکی از فرق‌های بیژن ترقی به عنوان ترانه‌سرا، علاقه‌اش به تغییر زبان ترانه‌اش بوده". این قسمتی از گفته‌های شیدا جهان‌بین، ترانه‌سرا و روزنامه‌نگار است درباره بیژن ترقی، ترانه‌سرای ایرانی که سه سال پیش، در روز ۵ اردیبهشت ۱۳۸۸در سن هشتاد سالگی درگذشت.

ایرج ادیب‌زاده- شهرام ناظری یکی از هنرمندان بزرگ دنیای موسیقی امروز ایران بار دیگر با صدای عمیق و گرمش و نوآوری‌های خلاقش میهمان تئا‌تر شهر پاریس بود. او به‌ویژه در مولوی‌‌خوانی وشاهنامه‌‌خوانی تبحر دارد و این‌بار همراه با حسین علیزاده، آهنگساز و پژوهشگر و نوازنده‌ی تار و سه‌تار و مجید خلج نوازنده‌ی سازهای کوبه‌ای هنرش را عرضه کرد. در همین تئا‌تر شهر پاریس بود که شهرام ناظری در سال ۲۰۰۷ بزرگ‌ترین نشان فرهنگی فرانسه «لژیون دونور» را دریافت کرد.

مسعود کریم رجبی - شاه رسول قاسمی، خواننده بلخی است و همراه با چند برادر خود ترانه‌های محلی بلخ را بازخوانی می‌کنند. اما همه ترانه‌هایی که این هنرمند خوانده، محلی نیست.

شهزاده سمرقندی - سلام دوستان زمانه. امروز در برنامه ترانه‌های ممنوعه گفت‌وگویی دارم با آذر جیرتان، خواننده معترض آذربایجان که مدتی‌ست همراه خانواده‌اش به هلند مهاجرت کرده است.

آذر جیرتان همراه با همسرش، وفا جعفروا، فعال حقوق بشر و طفل نوزادشان در آمستردام به‌سر می‌برد.

محمود خوشنام - در نگاه به زندگی آن‌ها که به موسیقی روی آورده و به شهرت رسیده‌اند، چند پایگاه تعلیماتی عمده به‌چشم می‌آید. پایگاه نخست کلاس‌های درس درویش‌خان بوده که بیشتر شاگردانش خود به استادان بعدی تبدیل شده‌اند. پایگاه‌های بعدی ازآن اسماعیل مهرتاش، نوری‌علی‌خان برومند و ابوالحسن صبا به‌شمار می‌آیند که بیشتر هنرمندان نسل دوم پس از درویش از آموزه‌های آن‌ها بهره‌مند شده‌اند. تقریباً همه‌ی خوانندگان مشهور از یکی از این پایگاه‌ها گذر کرده‌اند.

بابک مستوفی - روز اول سال نو، گوگوش که به راحتی می‌توان او را پرطرفدار‌ترین خواننده پاپ ایرانی نامید، به دوستدارانش عیدی داد و آن کنسرتی بود که در سالن باشکوهی در لندن برگزار شد. کنسرت نوروزی گوگوش بر خلاف غالب کنسرت‌های ایرانی، تقریباً بدون تأخیر آغاز و با نظم کامل اجرا شد.

محمود خوشنام - سنتورنوازی که پس از سماع‌ حضور و پسرش حبیب سماعی شکل و شیوه‌ درست قانونمندی پیدا کرد، با حضور ابوالحسن صبا رواج و رونق بیشتری یافت. صبا پس از آنکه نواختن ویلون را از حسین خان اسماعیل‌زاده فراگرفت، به سراغ سماعی رفت تا فوت و فن سنتورنوازی را نیز از او بیاموزد.